گردشگري و توسعه ي اجتماعي-فرهنگي جامعه

گردشگري علاوه بر اثرات گسترده اقتصادي از جمله، ايجاد فرصت هاي شغلي، افزايش درآمد، بهبود سطح مبادلات و ...، موجبات توسعه اجتماعي و فرهنگي را نيز فراهم مي كند. اين امر باعث مي شود جوامع محلي فرصت پرداختن به علايق و كشف استعدادهاي خود را پيدا كنند و به توليد آثار هنري و ادبي مي پردازند. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي ابعاد فرهنگي-اجتماعي توسعه ي گردشگري و همچنين، چالش ها و محدوديت هاي موجود در اين زمينه است. روش تحقيق در اين پژوهش، مطالعه ي كتابخانه اي و استفاده از كتب و مقالات متعدد مي باشد. براساس مطالعه ي انجام شده، گردشگري نقش بسزايي در رشد همه جانبه ي جوامع و از جمله، توسعه ي اجتماعي-فرهنگي آن دارد. توسعه ي گردشگري تحولات عميق اجتماعي-فرهنگي و تغيير برخي ارزش ها و عناصر فرهنگ بومي در حوزه ي زبان، پوشش، خوراك و مراسم سنتي را به دنبال دارد و به موازات آن موجب شكل گيري برخي ويژگي هاي فرهنگي از قبيل بهبود آداب معاشرت، بالا رفتن سطح آگاهي اجتماعي و افزايش روحيه ي احترام به ديگران مي شود.