مدلسازي و پيش‌يابي امواج در خليج فارس و درياي عمان

امواج از مهمترين پديده‌هاي دريايي هستند كه به دليل ماهيت پيچيده و اتفاقي خود از پيچيده‌ترين موضوعات تحقيقاتي و مهندسي به شمار مي‌آيند. مهندسين سواحل و بنادر بدنبال شناخت اقليم امواج در مناطق مختلف و تعيين مشخصه‌هاي بزرگترين امواج محتمل و رژيم سالانه امواج مي‌باشند. در همين راستا، پروژه‌اي تحت عنوان مدلسازي امواج درياهاي ايران (Iranian Seas Wave Modeling, ISWM) به منظور شبيه سازي 11 ساله مشخصات موج و دستيابي به اقليم بلند مدت آن تعريف و به انجام رسيد. در فاز سوم اين پروژه كه درياهاي جنوب ايران شامل خليج فارس و درياي عمان را در بازه زماني ژانوية 1992 تا دسامبر 2002 پوشش مي‌دهد، ابتدا داده‌هاي مورد نياز براي مدلسازي جمع‌آوري و تحليل ‌گشتند. سپس با استفاده از مدول SW نرم‌افزار Mike 21 كه يك مدل رياضي نسل سوم تبديل باد به موج است، موج ناشي از ميدان باد گسترده روي سطح دريا با منظور نمودن تاثير امواج دورآ وارده از شمال غربي اقيانوس هند محاسبه گرديد. برپايي (set-up) و واسنجي (كاليبراسيون) مدل و همچنين صحت‌سنجي نتايج مدل پس از اجرا به كمك داده‌هاي موج و باد اندازه‌گيري‌شده و كنترل كيفيت‌شده صورت پذيرفت. پس از اجراي مدل، تحليل آماري نتايج با استفاده از نرم‌افزار EVA انجام شده و مشخصات موج با دوره بازگشت‌هاي مختلف در يك پايگاه اطلاعاتي ذخيره و آمادة ارايه گرديده است. مقاله حاضر، خلاصه اي از فاز سوم پروژة مدلسازي امواج درياهاي ايران مي‌باشد.