ارتباط بين شايستگي‌هاي فني‌، زمينه‌اي و رفتاري مدرسان با ميزان رضايت‌مندي دانشجويان رشته تربيت بدني

مقدمه: تعليم و تربيت انسان از بدو پيدايش مورد توجه بوده اما اهميت آن در قرون اخير به طور فزآينده‌اي آشكار شده است (1). فرآيند تربيت، از واقعيت‌هاي پيچيده،گسترده و بسيار تاثيرگذاري است كه از دير باز در همه‌ي جوامع بشري و از منظرهاي گوناگون موضوع تدبر و انديشه‌ورزي مورد مطالعه قرار گرفته است (2). روششناسي: روش تحقيق، از نظر روش شناسي،آميخته (كيفي_كمي) مي‌باشد. جامعه مورد مطالعه دانشجويان ترم آخر كارشناسي رشته تربيت بدني دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج بودند كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند و روش گلوله برفي، 11 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها از طريق مصاحبه نيمه ساختار يافته گردآوري شد. در مرحله كيفي از طريق تحليل محتوي مفاهيم و مقوله‌هاي اصلي بدست آمد، كدگذاري توسط نرم افزار NVivo10 انجام شد و كدگذاري داده‌ها تا مرحله كدگذاري محوري ادامه يافت. در اين مرحله، 24 كد بدست آمد. جهت اطمينان از روايي و پايايي داده‌هاي جمع‌آوري شده كه در روش كيفي دقت و استحكام علمي نام دارد از روش چك كردن توسط مصاحبه شوندگان استفاده شد، در اين مرحله مصاحبه شوندگان 7 كد را حذف كردند و 17 كد محوري را تأييد كردند. نتايج: نتايج نشان داد كه شايستگي‌هاي فني، زمينه‌اي و رفتاري اساتيد تربيت بدني پيش‌بيني كننده مثبت و معني‌داري با رضايت‌مندي دانشجويان ايجاد كرده است. بحث و نتيجهگيري: به طور كلي نتايج تحقيق حاكي از اين است كه شايستگي‌هاي فني، زمينه‌اي و رفتاري نقش واسطه‌گري معني‌داري در ارتباط بين رضايت‌مندي دانشجويان از كيفيت عملكرد اعضاي هيأت علمي دارند.