خودگروي اخلاقي و جايگاه آن در مديريت سازمان هاي هزاره سوم

مبحث خودگروي اخلاقي در طول حيات انسان مقولهاي ديرين و داراي ابعاد و مولفههاي مختلفي است, منظرگاههاي علمي و تئوريكي و راهكارهاي عملي فراواني براي اين موضوع طرح شده و از ديرباز محل مناقشه ارباب نظر در حوزههاي دين, فلسفه, اخلاق و مديريت بوده است روش تحقيق در اين مقاله تحليل محتوا(content analysis )است وضمن بررسي فعل اخلاقي, خاستگاههاي روانشناسي و نظريه اسناد مورد بررسي قرار ميگيرد و سپس نظريات متعدد مرتبط با معيارسنجي فعل اخلاقي از جمله نظرية دگردوستي, حسن و قبح ذاتي افعال, الهام وجدان و امثال آن بررسي و به عوامل موثر بر رفتار اخلاقي و غير اخلاقي پرداخته ميشود سپس اصول چهارگانه علم اخلاق ارزشي يعني تعهد, نظارت, حسابگري و سرزنش نيز با استناد به روايات مورد بررسي و مطالعات روانشناسان نيز مورد تأكيد قرار ميگيرد.