بررسي برخوردپيامبروامامان اهل بيت ع بامخالفان

موضوع تكفير و متهم كردن مخالفان قكري به بي ديني و الحاد از ديرباز بين جوامع اسلامي وجود داشته و معمولاً حربه‌اي در دست حاكمان جور جهت از بين بردن معارضان سياسي بوده است و در اين راستا بعضي علما و نظريه پردازاني كه افراطي و متعصب بوده‌اند با صدور فتاوايي كه مبناي صحيحي هم ندارد بر آتش اين دعوا دميده‌اند. ولي با بررسي سنّت رسول گرامي اسلامي، امامان معصوم (عليهم السلام) و سيرة علماي ديني اعم از شيعه و سنّي در مي‌يابيم مشي معتدلانه اين بزرگواران همواره بردباري و صبوري در مقابل مخالف بوده و سعي كرده‌اند با برهان و بحث‌هاي علمي وي را مجاب سازند و هرگز از عنصر مقابله فيزيكي و نابود كردن مخالفان فكري خود استفاده نكرده‌اند و چنانچه كسي از بحث‌هاي علمي ايشان قانع نمي‌شد مي‌توانست در كمال امنيت در كنار مسلمانان مؤمن زندگي كند و در پرتو اين امن و آسايش چه بسا به آغوش حق برگردد ولي افراطي‌ها و عناصر خشونت طلب با استناداتي غير علمي با اندك ابراز مخالفت فكري برچسب‌هايي چون ارتداد و كفر و رفض را بر وي زده و نهايتاً دست به خشونت مي‌زنند كه تروريسم لجام گسيخته حاكم بر منطقه ما حاصل اين نوع رفتارهاست.