جايگاه هويت در فرهنگ و معماري و اهميت لزوم آن معماري حال حاضر

فن و هنر معماري از مهمترين نشانه ها و ويژگيهاي فرهنگ هر قوم و هر دوره تاريخي و نشان دهنده فضاي زيست انسان در هر زمان مي باشد .معماري هميشه و در همه حال تابع اصول و ضوابط معين و شناخته شده اي است و پيوندي استوار و ناگسستني با فرهنگ، الگوهاي رفتاري و ارزشهاي جامعه داردو به همين دليل است كه سبك معماري هر دوره ،انعكاسي از فرهنگ و هنر آن دوره محسوب مي شود، همچنانكه تغييرات در معماري با تغييراتي كه در ساير عرصه هاي زندگي به وقوع مي پيوندد متناسب است،و اين تغييرات لازمه معماري پو يا و زنده است تا بتواند نيازهاي جديد انسان را پاسخگو باشد.به اين ترتيب آيا مي توان هويت معماري را در فرهنگها و سنت هاي جامعه كه در هر دوره تاريخي شكل گرفته است جستجو كرد هر سبك جديد معماري بر اصول، روشها و سنتهاي سبك هاي پيشين استوار است و به همين علت بين سبكهاي گوناگون معماري در گذشته رابطه اي چنان محكم وجود دارد كه مرزبندي در بين آنها دشوار به نظر مي رسد. اين نزديكي اصول و روشها در بين سبكهاي مختلف نشات گرفته از فرهنگ، سنن و الگوهاي رفتاري مشابه افراد جامعه مي باشد كه با اندك تغييرات در شيوه هاي جديد زندگي و فرهنگ مردم كه ريشه در زمان دارد،به علت پاسخگويي به نيازها جديد باعث به وجود آمدن سبكهاي معماري مي شده ،زمان هميشه در حركت است و آن قومي موفق است كه نيازهاي معماري جامعه را درك كند و زمان و مكان جامعه خود را بشناسد، معماري هميشه و در همه حال با زمان همراه و هم قدم بوده است.