بررسي اثر انواع مقاوم سازي بر پايه پل هاي بتني با تابليه گسترده

پل هاي درون شهري و برون شهري ازجمله شريان هاي حياتي هستند كه عدم اختلال در عملكرد آن‌ها بعد از وقوع حوادث ضروري است. در طراحي پل هايي كه زمان زيادي از ساخت آن‌ها مي گذرد از آيين نامه هاي قديمي استفاده شده و به مرور زمان نقاط ضعف و كاستي‌هاي آن‌ها پديدار شده است، به همين خاطر نياز است كه پل هاي قديمي مورد بازبيني قرارگيرد تا با مشخص شدن نقاط ضعف اين سازه ها تمهيدات مقتضي براي رفع نواقص احتمالي در نظر گرفته شود. يكي از حوادثي كه همواره سلامت پل‌هاي استراتژيك را تهديد مي‌كند، اثرات بار انفجار است. ارزيابي ميزان خسارت پل‌ها تحت اثر اين بارگذاري به علت اهميت راهبردي آن‌ها ضروريست لذا در اين مطالعه يكي از پل هاي بزرگراهي موجود در شهر تهران مورد تحليل نرم افزاري دقيق قرار گرفته و اثرات مخرب بارگذاري انفجاري بر عملكرد آن مشخص شده است. بعد از مشخص شدن اثرات مذكور، پايه هاي بتني به‌عنوان كليدي ترين جز پل؛ در مواجهه با بار انفجار مقاوم سازي شده و تأثير انواع مختلف مقاوم سازي بر مقاومت آن ها بررسي شده است. نتايج نشان مي دهد كه هر كدام از روش هاي مقاوم سازي داراي مزايا و معايب خاصي است اما اگر تنها معيار مقايسه روش هاي مقاوم سازي؛ افزايش مقاومت و كاهش تغيير مكان جانبي پايه هاي پل باشد، مي توان روش مقاوم سازي با ژاكت فولادي را بهترين روش موجود براي مصون سازي پايه ها در مقابل انفجار دانست.