بررسي ارتباط فعاليت جسماني و شادكامي در دانش­آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان خرمدره

در سالهاي اخير، اعتقاد بر اين است كه در نظر داشتن شادي و طراحي برنامه‌هايي براي شاد بودن، باعث افزايش شادكامي مي­شود. شادكامي را مجموعه­اي از عواطف و ارزيابي شناختي از زندگي تعريف كرده و درجه­اي از كيفيت زندگي افراد مي­دانند كه به طور كلي مثبت ارزيابي مي‌كنند. از آنجا كه شادكامي يكي از مؤلفه­هاي سلامت روان است و از طرف ديگر، ورزش در افزايش سلامت روان نقش اساسي دارد؛ بنابراين مي­توان گفت كه انجام فعاليت­هاي ورزشي باعث شادكامي بيشتر مي­شود. با توجه به اينكه شادكامي جزء مؤلفه­هاي بسيار مهم در سرمايه­گذاري فرهنگي و رفاهي كشور محسوب مي­شوند و نقش مؤثري در ارتقاي سطح بهره­وري جامعه دارند، از اين­رو محقق قصد داشت تا ارتباط فعاليت جسماني و شادكامي را دانش­آموزان مقطع متوسطه دختر مورد بررسي قرار دهد. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه شادكامي آكسفورد و فرم اطلاعات مربوط به فعاليت جسماني استفاده شده است. با توجه به فرمول شارپ و كوكران 284 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. پس از تعيين توزيع نرمال متغيرها توسط آزمون K-S، از آزمون ضريب همبستگي پيرسون (سطح معناداري 0p.05≤) براي بررسي ارتباط متغيرها استفاده شد.