مصاديق حقوق شهروندي در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

ميثاق ملي هر كشوري همانا قانون اساسي آن كشور است كه در آن نهاد هاي حاكميت ،تعريف و حد ومرز اعمال آزادي ملت معين شده و نقطه تعامل بين حقوق ملت و دولت ترسيم مي گردد. حقوق افراد جامعه يا به عبارتي حق شروندان كه اساسا حقي ذاتي و فطري است و يكي از مهمترين اصول حقوق بشر مي باشد،همواره مورد توجه تدوين كنندگان قانون اساسي تمام نظام هاي مردم سالارجهان بوده است به طوري كه در اغلب قوانين اساسي كشورها،اصول و حد و مرز حقوق شهروندي تبيين شده است و حقوق شهروندي در قانون اساسي اين كشور ها تجلي و تبلور يافته است. قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران نيز از اين ويژگي برخوردار است و به عنوان عالي ترين قانون در ميان قوانين كشور،شامل اصول اساسي حقوق شهروندي و حد و مرز آن ها مي باشد و در مقدمه قانون اساسي وبسياري از اصول آن به صراحت ، مصاديق حقوق شهروندي بيان شده است و اين مقاله در صدد بررسي و تبيين دقيق اين مصاديق از منظر قانون اساسي ومنشورحقوق شهروندي است.