مقايسه ي فعاليت بدني منظم و بازي بر برخي از شاخص هاي فيزيولوژيكي دانش آموزان شهر تهران

هدف از اين تحقيق مقايسه اثرات بازي و فعاليت بدني منظم بر برخي از شاخص هاي فيزيولوژيكي دانش آموزان شهر تهران است.جامعه ي آماري را دانش آموزان دختر مقاطع راهنمايي تشكيل ميدهند.با دامنه سني 13-15 سال انتخاب شدند.آزمودني ها به طور تصادفي به 3 گروه 10 نفري تقسيم شدند(گروه بازي,فعاليت بدني منظم,كنترل).گروه بازي و گروه فعاليت بدني منظم در يك برنامه تمرين 8 هفته اي با 4 جلسه در هر هفته شركت كردند.در اين مدت گروه كنترل به فعاليت هاي زندگي عادي و روزمره خود مشغول بودند.قبل و پس ازبرنامه تمرين 8 هفته اي,VO2max(توسط آزمون شاتل ران),BMI,درصد چربي بدن(توسط كاليپر),WHRمحاسبه شد.بعد از جمع آوري اطلاعات خام با استفاده از آمار استنباطي توسط فرمول K-S كلموگروف اسميرنوف براي طبيعي بودن داده ها و آزمون t همبسته و تحليل واريانس يك راهه جهت تجزيه تحليل ها استفاده شد.نتايج حاكي از اين بود كه VO2max دانش آموزان نوجوان پس از دوره ي 8 هفته اي در گروه فعاليت بدني منظم و بازي افزايش معنادار و در گروه كنترل كاهش معنادار داشت BMI,WHRپس از دوره ي 8 هفته اي در گروه فعاليت بدني منظم و بازي كاهش معنادار و در گروه كنترل افزايش معنادار داشت.درصد چربي بدن دختران نوجوان پس از دوره ي 8 هفته اي در گروه فعاليت بدني منظم و بازي كاهش معنادار و در گروه كنترل افزايش داشت,اما معنادار نبود.بنابراين علي رغم بي توجهي به اثر بازي بر بدن,بازي و فعاليت بدني منظم هردو بر بهبود عوامل آمادگي جسماني و فيزيولوژيكي و كنترل چاقي موثر است پيشنهاد ميشود براي ايجاد تنوع و برانگيختگي دانش آموزان به داشتن فعاليت نيز مي توان از بازي هاي مختلف در برنامه هاي آموزشي و روزانه آنها سود برد.