ورزش و فعاليت بدني پس از ضايعه نخاعي

ضايعه نخاعي سبب اختلال يا از بين رفتن حس، حركت و يا هر دو در زير سطح ضايعه مي گردد. كاهش يا از بين رفتن كنترل ارادي و غير ارادي منجر به كاهش فعاليت جسماني مي گردد و پاسخ قلب و عروق به تمرين و فعاليت بدني را كاهش مي دهد. كاهش فعاليت بدني سبب تغيير در تركيب بدن ، استقامت قلبي- تنفسي و عضلاني و همچنين كاهش قدرت مي گردد، كه مي تواند منجر به پيامدهاي خطرناك در افراد ضايعه نخاعي گردد. بنابراين هدف از اين پژوهش بررسي فوايد ورزش و تمرين پس از ضايعه نخاعي مي باشد كه نتايج آن از مقالات ژورنال ها و سايت هاي معتبر مانند PUBMEDو مانند آن تا سال 2015 جمع آوري گرديد. آنچه كه در تمرينات ورزشي و آمادگي جسماني براي افراد ضايعه نخاعي اهميت دارد علاوه بر توجه به سطح و شدت ضايعه بايد تعداد تكرارها، مدت و شدت تمرين مد نظر قرار گيرد. براساس پژوهش ها براي دستيابي به فوايد آمادگي بدني در افراد ضايعه نخاعي ، تمرينات هوازي بايد دو جلسه در هفته و هرجلسه به مدت 20 دقيقه با شدت متوسط تا شديد انجام گيرد. تمرينات قدرتي نيز بايد دو جلسه در هفته و در هر جلسه 3 ست با 8 تا 10 تكرار انجام گيرد. براساس پژوهش هاي انجام گرفته مي توان برنامه تمريني مطلوبي را جهت بهبود آمادگي جسماني افراد ضايعه نخاعي طراحي نمود و به نقش ورزش و فعاليت بدني در بهبود كيفيت زندگي اين افراد پي برد.