بررسي ارتباط بين كايفوز با قدرت و استقامت عضلات بازكننده تنه در كشتي گيران نخبه نوجوان

هدف از اين پژوهش بررسي ارتباط بين كايفوز با قدرت و استقامت عضلات بازكننده تنه در كشتي گيران نخبه نوجوان 18-15 سال بود.روش ‌بررسي: در تحقيق حاضر 31 كشتي گير با ميانگين (سن: 1.20±15.58، قد: 0.09±1.71، وزن: 15.39±67.35، شاخص توده بدني: 3.66±22.66) به صورت هدفدار انتخاب شدند. براي اندازه گيري ميزان كايفوز از خط كش منعطف استفاده شد. همچنين استقامت عضلات اكستانسور تنه با استفاده از آزمون سورنسن و قدرت عضلات اكستانسور با استفاده از دينامومتر ديجيتال مورد ارزيابي قرار گرفت. براي تجذيه و تحليل داده ها از آزمون همبستگي پيرسون با استفاده از نرم‌افزار SPSS استفاده شد (0.05/≥ P). يافته ها: بر اساس يافته هاي اين تحقيق بين كايفوز و قدرت اكستنشن تنه(0.03) و همچنين بين كايفوز و استقامت عضلات اكستانسور تنه(0.01) ارتباط معني دار وجود داشت. نتيجه گيري: با توجه به نتايج تحقيق چنين به نظر مي رسد كه با كاهش قدرت و استقامت عضلات بازكننده ميزان قوس كايفوز پشتي افزايش مي يابد. لذا توصيه مي شود براي افزايش عملكرد ورزشي و كاهش خطر آسيب ديدگي كه مي تواند در نتيجه تغييرات در انحناهاي ستون فقرات به وجود آمده و سبب كاهش عملكرد فرد شوند، ورزشكاران تمرينات مربوط به تقويت عضلات اكستانسور تنه را در برنامه تمريني خود جاي دهند.