تأثير فعاليت بدني در آب بر تعادل مردان سالمند مبتلا به آرتروز زانو

بيماري در هر سني سراغ انسان‌ها مي‌آيد، اما بيماري‌هايي وجود دارند كه خاص دوران سالمندي‌ بوده و در دوران جواني به ندرت ديده مي‌شوند. يكي از اين بيماري‌ها آرتروز بوده و مي تواند مشكلاتي را براي افراد سالمند ايجاد نمايد. روش: پژوهش حاضر كاربردي و از نوع نيمه تجربي مي باشد. جامعه آماري آن را مردان سالمند مبتلا به آرتروز زانوي، شهرستان‌ شهريار و نمونه هاي آماري آن را 67 نفرتشكيل دادند. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون t همبسته و t مستقل استفاده شد نتايج: نتيجه آزمون t مستقل در پيش آزمون اختلاف معنا‌داري را نشان نداد. نتايج آزمون t همبسته نشان داد كه اختلاف معنا‌داري بين پيش آزمون و پس آزمون گروه تجربي در نمرات تعادل وجود دارد، درحالي‌كه اين تفاوت در گروه كنترل معنا‌دار نبود. بحث و نتيجه گيري: در پژوهش حاضر مشخص گرديد، كه فعاليت بدني در آب باعث افزايش تعادل بدني شده و در توان‌بخشي مفاصل آسيب‌ديده و حتي در جهت حفظ سلامتي و نشاط بدن نقش بسزايي دارد. بر اساس نتايج پژوهش حاضر فعاليت بدني در آب به علت ماهيت كم خطر به عنوان يك محيط بر هم زننده تعادل و با فراهم نمودن شرايطي براي به چالش كشيدن سيستم تعادلي، يكي از مناسب‌ترين فعاليت‌هاي بدني براي افراد مبتلا به آرتروز در سنين سالمندي مي‌باشد، كه منجر به بهبود تعادل و بهبود عملكرد مفصل درگير مي‌گردد. بنابراين اجراي تمرينات در آب براي بهبود تعادل در افراد سالمند مبتلا به آرتروز توصيه مي‌گردد.