واكاوي مختصات حكومت عدل گراي علوي در تحقق حقوق شهروندي

حقوق شهروندي، مجموعه اي از حقوق و امتيازاتي است كه در نظام حقوقي يك كشور به شهروندان آن، با لحاظ نمودن دو اصل كرامت انساني و منع تبعيض در جهت فراهم سازي رشد شخصيت فردي و اجتماعي آن ها تعلق مي گيرد. تحليل شاخص هاي حكومت هاي اسلامي در استنباط مولفه هاي حقوق شهروندي براي جامعه كنوني ما بلحاظ حاكيمت شريعت بي بديل اسلام و فرهنگ غني ايراني بر آن از اهميت بسزايي برخوردارست. در ميان حكومت هاي اسلامي، حكومت علوي به عنوان برجسته ترين حكومت حق مدار و عدالت گرا، در طول حيات خود مجري حقوق انساني بوده است و هرگز از توجه به حقوق شهروندان خود غافل نبوده است و مختصات مهمي را جهت رشد و تعالي افراد جامعه مطرح نموده است. اقامه عدالت اجتماعي، دفاع از حق آزادي افراد، حاكميت دين و ارزش هاي ديني، قانون مداري، تامين رفاه عمومي، مشاركت مردمي، تعيين زمام داران باكفايت، مداراي با معاندان و مخالفان و ...، برجسته ترين ويژگي هاي حكومت امام علي(ع) در تحقق حقوق شهروندان جامعه آن زمان بود كه ثمره تبيين و تحليل اين مختصات، ترسيم الگوي حكومتي مردم نهاد در عصر كنوني خواهد شد. با اين توصيف ، درين مقاله به روش كتابخانه اي و اسنادي با رويكرد تحليلي – توصيفي و استنتاجي، برآنيم تا مهمترين ويژگي هاي حاكميت علوي را مورد تأمل و واكاوي قرار دهيم و الگويي ارزنده جهت شكل گيري حكومتي را ترسيم نماييم كه مولفه هاي حقوق شهروندي در آن در مرحله ي ماهوي و شكلي بعينه محقق مي-گردد.