تاثير تمرينات ايروبيك بر خودپنداره‌ي دختران نوجوان

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرينات ايروبيك بر خود پنداره‌ي دختران نوجوان بود.بدين منظوراز بين شركت كنندگان در كلاس‌هاي ايروبيك شهرستان كرمانشاه40 نفر دختر نوجوان بادامنه سني 14 تا 18 ساله صورت تصادفي انتخاب و مجددابه طور تصادفي به دو گروه 20 نفره تجربي و كنترل تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدت 8 هفته، هر هفته 2 جلسه و هر جلسه به مدت 45 دقيقه در تمرينات ايروبيك شركت كردند. ابزار به كار رفته در اين پژوهش پرسشنامه‌ خودپنداره‌ سارا سوت بوده كه قبل و بعد از اجراي مداخله توسط شركت‌كنندگان تكميل شد. پس از اطمينان از توزيع طبيعي داده‌ها توسط آزمون كلموگروف اسميرنوف،ازآناليزواريانس 2×2 و همچنين آزمون‌هاي t همبسته و t مستقل براي مقايسه‌هاي درون و بين‌گروهي استفاده شد. نتايج حاصل از تحليل واريانس حاكي از معني داري اثر اصلي زمان و همچنين تمرين بود( 0.05 p ). تجزيه و تحليل‌هاي دقيق‌تر مبين آن بود كه گروه تجربي در نمره خودپنداره كلي و همه مولفه‌هاي آن از پيش آزمون تا پس آزمون پيشرفت معني داري از خود نشان داده اند( 0.05 p ). در حالي كه در گروه كنترل چنين نبود. همچنين تفاوت‌هاي بين گروهي نيز نشان دهنده برتري گروه آزمايشي نسبت به گروه كنترل در خودپنداره كلي و تمامي مولفه‌هاي آن بود( 0.05 p ). الگوي نتايج تحقيق حاضر تمرينات ايروبيك سبب بهبود خودپنداره دختران نوجوان حاضر در پژوهش شده است.