ارتباط امنيت شغلي با تعهد سازماني در بين معلمان تربيت‌بدني آموزش‌وپرورش استان لرستان

هدف تحقيق حاضرتعيين رابطه امنيت شغلي وتعهدسازماني وبررسي آن دربين دبيران تربيت‌بدني آموزش‌وپرورش استان لرستان بود.پژوهش حاضر از نوع توصيفي و همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش، كليه دبيران تربيت‌بدني استان لرستان بود كه تعداد آن‌ها در سال (91-90) 1230 نفر مي­باشد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 297 نفر به دست آمد. براي انجام تحقيق ازروش نمونه­‌گيري تصادفي خوشه‌اي استفاده شد.سپس پرسشنامه­ هاي امنيت شغلي نيسي و همكاران (1379) و تعهدسازماني مودي، استيرز و پورتر (1995) برروي آن‌ها اجراگرديد. داده‌هاي جمع‌آوري با استفاده از روش‌هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون وتحليل رگرسيون استفاده شد.نتايج تحقيق نشان دادبين امنيت شغلي وتعهد سازماني دبيران تربيت‌بدني رابطه مثبت وجود دارد (p 0.01). بين متغيرهاي امنيت شغلي (تمركز بر شغل، رضايت شغلي، رضايت اقتصادي، تعهد شغلي و دفاع از سازمان) با تعهد سازماني رابطه معني‌داري وجود دارد. بين جابه‌جايي كمتر در شغل، انتخاب مناسب شغل، عاطفي بودن در محيط كار، احساس آرامش هيچ رابطه معناداري يافت نشد. همچنين نتيجه تحليل رگرسيون نشان دادكه حدود 73درصد ازتغييرات تعهد سازماني به‌ وسيله مؤلفه‌هاي امنيت شغلي قابل تبيين و پيش‌بين است.با توجه به نتايج تحقيق حاضر، دبيراني كه داراي امنيت بالاتر بوده واز كار خود راضي هستند تمايل دارند مولدتر و خلاق باشند و به آن سازمان و كار خود متعهد باشند؛بنابراين سازمان محل كار بايد قادر باشد محيطي امن، جالب و برانگيزاننده به وجود آورده تا افراد متعهد، خلاق و سخت‌كوش را حفظ كند. براي خوشحال و راضي كردن و متعهد ساختن معلمان ضروري است كه محيط زندگي و كاري آن‌ها را با امنيت و رضايت‌بخش‌تر ساخت. در اين ميان معلمان، مخصوصاً معلمان تربيت‌بدني، از مهم­ترين عناصر تأثيرگذار بر عملكرد كار آموزش‌وپرورش محسوب مي­شوند. سازمان آموزش‌وپرورش در صورت داشتن معلماني متعهد با اطمينان در جهت اهداف واقعي خود گام برداشته و از اتلاف سرمايه­ هاي مادي و معنوي ناشي از عدم تعهد و وفاداري اعضا جلوگيري كنند.