اثربخشي بهزيستي درماني بر شاخص ولع مصرف درمردان وابسته به مت آمفتامين تحت درمان تي سي

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير بهزيستي درماني بر شاخص ولع مصرف در مردان وابسته به مواد مت آمفتامين انجام شد. پژوهش حاضر در قالب طرحي مستقل با پيش آزمون، پس آزمون و گروه كنترل انجام شد. شش مرد واجد شرايط شركت در پژوهش از بين بيماران وابسته به مواد مراجعه كننده به كمپ ترك اعتياد(مواد محرك) شهر كرج با استفاده از نمونه گيري تصادفي انتخاب و به دو گروه آزمايشي(3 نفر) و گواه (3 نفر) اختصاص داده شدند. در ابتدا، همه شركت كنندگان پرسشنامه مورد نظر را در قالب پيش آزمون تكميل نمودند. گروه آزمايش به مدت 12 جلسه هفتگي تحت درمان انفرادي بهزيستي و گروه كنترل در ليست انتظار قرار گرفت. سپس، در مرحله پس آزمون براي بار دوم توسط پرسشنامه مذكور مورد ارزيابي قرار گرفتند. جهت تحليل داده ها از تحليل كوواريانس تك متغيره استفاده شد. يافته ها نشان داد كه بهزيستي درماني تاثير معنا داري بر بهبود شاخص ولع مصرف در مصرف كنندگان اقامتي مت آمفتامين نداشته است (05/0 p). يافته هاي اين پژوهش ناهمسو با پژوهش هايي است كه اثر بخشي بهزيستي درماني را در درمان شاخص هاي عاطفي و خلقي مورد تاييد قرار داده اند. نتايج پژوهش مي تواند در ارزيابي، طرح ريزي مداخلات درماني و مسير پژوهش هاي آتي در مصرف كنندگان مت آمفتامين سودمند باشد.