مطالعه تطبيقي طرحواره¬هاي ناكارآمد و عزّت نفس در بين والدين كودك آزار و عادي

هدف از اين پژوهش مطالعه تطبيقي طرحواره¬هاي ناكارآمد و عزّت نفس در بين والدين كودك آزار و عادي بود.روش پژوهش حاضر با توجّه به شيوه جمع¬آوري داده¬ها از نوع توصيفي و با توجه به اهداف از نوع علّي- مقايسه¬اي مي¬باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه والدين كودك آزار ارجاع داده شده به اورژانس اجتماعي بهزيستي شهرستان اردبيل بود و افراد سالم از مردم عادي شهرستان كه سابقه هيچ نوع كودك آزاري را گزارش نكردند را با استفاده از نمونه-گيري در دسترس30 نفر نمونه براي هر گروه انتخاب شدند.و داده¬ها با استفاده از پرسشنامه¬هاي طرحواره¬هاي ناسازگار اوليه يانگ و عزّت نفس كوپراسميت جمع¬آوري شدند. نتايج نشان داد كه در طرحواره هاي ناسازگار اوليه (بريدگي و طرد ، خودگرداني و عملكرد مختل ، محدوديت هاي مختل ، ديگر جهت مندي و گوش به زنگي بيش از حد و بازداري) گروه والدين كودك¬آزار نسبت به زنان بهنجار نمرات بيشتري كسب كردند و در عزّت نفس، والدين بهنجار نسبت به والدين كودك آزار عزّت نفس بيشتري را كسب كردند. با توجه به نتايج بدست آمده مي¬توان گفت كه طرحواره-هاي ناكارآمداوليه و عزّت نفس پايين مبناي نظري مناسبي جهت كودك آزاري والدين بشمار مي¬آيد و تلويحات عملي متنوعي جهت ملاحظات روانشناسي دارند.