بررسي رابطه سيستم هاي مغزي رفتاري با نشانه هاي سلوك در دانش آموزان

بيش از نيمي از جرايم و تخلف هاي صورت گرفته توسط بزهكاران را افرادي انجام مي دهند كه در كودكي مبتلا به اختلال سلوك بوده اند. هدف از پژوهش حاظر بررسي رابطه ي سيستم هاي مغزي رفتاري با نشانه هاي سلوك در دانش آموزان است. روش اين پژوهش از نوع همبستگي بود و نمونه پژوهش شامل 400 دانش آموز دبيرستاني بود كه در سال تحصيلي 96- 95 در دبيرستان هاي شهر اردبيل مشغول به تحصيل بودند و به صورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه هاي اختلال سلوك فرم معلمان (شهريوري و همكاران ، 1389) و سيستم هاي مغزي رفتاري (كارور و وايت، 1994) استفاده شد و داده هاي گرد آوري شده با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون مورد تحليل قرارگرفت. نتايج اين تحقيق نشان داد از مولفه هاي BASبين سايق با پرخاشگري (p 0/01 ، r=0/28)، جست و جوي سرگرمي با پرخاشگري (p 0/05 ، r= 0/19) و بي مسئوليتي (p 0/01 ، r= 0/28)، همبستگي مثبت معني داري وجود دارد. اما بين BIS با پرخاشگري (p 0/01 ، r=-0/31)، خرابكاري (p 0/05 ، r= -0/28) و بي مسئوليتي (p 0/01 ، r= -0/34) همبستگي منفي معني داري وجود دارد.. نتايج نشان داد هرچه سيستم فعال ساز رفتاري بيشتر فعال باشد احتمال انجام رفتارهاي سلوك بيشتر است.