اثربخشي مهارت‌هاي زندگي بر اضطراب زنان سرپرست خانوار

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر اضطراب زنان سرپرست خانوار بود. روش پژوهش به شيوه‌ي نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل اجرا شد. جامعه‌ي‌ آماري پژوهش را كلّيه‌ي زنان سرپرست خانوار تحت پوشش مجتمع خدمات بهزيستي شهر كلاچاي در نيمه اول سال 1395 تشكيل ‌مي‌دادند كه از ميان آنها با استفاده از روش نمونه‌گيري به صورت دردسترس، 30 نفر انتخاب و به طور تصادفي در گروه آزمايش (15 نفر) و گروه كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. شركت‌كنندگان گروه آزمايش، 8 جلسه برنامه‌ي مهارت‌هاي زندگي دريافت نمودند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌ي پرسشنامه‌ي سلامت روان(GHQ) استفاده شد. داده¬ها با روش آماري كواريانس چندمتغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد كه فرضيه‌ي پژوهش مبني بر تاثير آموزش مهارت‌هاي زندگي بر اضطراب زنان سرپرست خانوار مورد تائيد قرار گرفته است و زنان سرپرست خانوار گروه آزمايش نسبت به زنان سرپرست خانوار گروه كنترل در پس‌آزمون به طور معناداري، اضطراب كمتري داشتند. بنابراين، مي‌توان نتيجه گرفت كه مهارت‌هاي زندگي در كاهش اضطراب زنان سرپرست‌خانوار تاثير معناداري دارد.