نقد كتاب دستور كاربردي زبان فارسي

در راستاي آموزش زبان فارسي به غيرفارسي زبانان در ايران و در ساير كشورها، كتاب ها و منابعي تهيه و تاليف شده است. كتاب دستور كاربردي زبان فارسي يكي از اين منابع است كه آقاي محمود مهرآوران آن را تاليف و مركز بين المللي ترجمه و نشر المصطفي آن را چاپ كرده است. اين مقاله به بررسي و نقد اين كتاب بر اساس رويكرد ارتباطي در چارچوب دستور آموزشي مي پردازد. در اين ارزيابي بازبينه هاي متعددي در مورد محتواي آموزشي بررسي شد و بر مبناي سطح كاربردي بودن محتوا، رعايت نيازها و پيش نيازهاي مباحث، شاخص هاي ارزيابي محتوايي و ساختاري، روش شناختي و ملاك هاي رويكرد ارتباطي بازبينه اي تلفيقي با 20 پرسش مورد استفاده قرار گرفت و هر بخش كتاب جداگانه بررسي شد. سادگي ساختار و استفاده از رويكردهاي صورتگرا از نقاط قوت اين كتاب محسوب مي شود. اما استفاده از تعاريف سنتي و بعضا ناقص، دسته بندي هاي نادرست مقولات دستوري، به كاربردن مثال هاي غيركاربردي، فقدان تمرين هاي واقعي و معنادار در پايان هر درس، عدم معرفي و تدريس گونه گفتاري و استفاده نكردن از راهبردهاي ارتباطي از نقاط ضعف اين كتاب محسوب مي شود. در پايان راهكارهايي براي رفع نارسايي هاي اين كتاب پيشنهاد شده است.