نگاهي جامعه شناسانه به انديشه هاي ديني مولوي در مثنوي

جامعه شناسي ديني يكي از حوزه هاي جامعه شناسي است كه به نقش دين در جامعه مي پردازد . اين رشته رفتارهاي ديني را كه با تكيه بر پاره اي تجربيات خاص، تصورات و اهداف معين صورت مي‌گيرد، مورد بررسي قرار مي‌دهد. مثنوي از ارزشمند ترين كتب اجتماعي و عرفاني در حوزه ي ادب فارسي مي باشد ، يكي از مهم ترين پديده هاي اجتماعي كه مورد توجه مولانا در مثنوي قرار گرفته است دين و مذهب مي باشد . در زماني مثنوي خلق شده است كه مغولان سرزمين‌هاي بسياري را ويران كرده اند و بسياري از آثار فرهنگي و تمدن لگدكوب سم اسبان اين قوم شده بود. در اين عصر دامن زدن به تعصبّات مذهبي و فرقه‌اي سبب اختلافات و گاه خون‌ريزي‌هاي فراواني شده است. با توجه به اين كه مولوي يك عارف اجتماعي است وبر اين اساس ضمن بيان مفاهيم عميق عرفاني ، فلسفي و كلامي ديدگاه خود را نيز نسبت به دين و مذهب در جامعه بيان مي دارد ، در اين مقاله سعي شده است تا ضمن بررسي اجمالي از جامعه شناسي ديني از خلال داستان ها و تمثيل هاي مثنوي ديدگاه مولانا در اين موارد شرح داد ه شود.