ارزش هاي اجتماعي در مثنوي معنوي مولانا

هر اثر ادبي در بافت خود نشانه‌اي از منشاء اجتماعيش دارد. محيطي اجتماعي كه اثر در آن نضج گرفته در سبك و شيوه بيان و نيز فحواي كلام صاحب اثر منعكس شده است و گاه مي‌توان ارزيابي جوامع را به آثار ادبي همان جامعه تعميم داد. به‌طور كلي و در بسياري از موارد بازتاب شرايط و مقتضيات و اوضاع اجتماعي يك دوره در اشعار يك شاعر كاملا مشهود است و ما براي شناخت اوضاع اجتماعي آن عصر و تعيين درجه اين انعكاس مي توانيم از آثار شاعران هر دوره بهره بگيريم. مثنوي مولانا يكي از اين آثار است كه در آن بسياري از واقعيات، اوضاع و شرايط اجتماعي و آداب و رسوم و سنّت ها و مثل هاي رايج و اصطلاحات خاص هر صنف و بسياري از تركيبات و عبارات كهن كه امروزه نسبتا مهجور مانده است، مجال انعكاس مي‌يابند و شعر مولانا بازتابي از حيات اجتماعي روزگار خويش و تصويرگر زندگي و واقعيات دوران خود مي‌باشد و توفيق او در مثنوي به سبب به كارگيري شيوه‌ي تمثيل و قصّه پردازي است.لذا موضوع اين مقاله ارزش هاي اجتماعي در مثنوي است كه نگارنده بر آن است تا به بررسي اين موضوع بپردازد.