آفتاب لاهور واكاوي انديشه و نگاه علاّمه محمّد اقبال لاهوري به مولانا جلال الدّين محمّد

علاّمه محمّد اقبال لاهوري كه در تاريخ معاصر به استاد دانشگاه، شاعر، مصلح، نظريّه پرداز و سياستمدار شناخته شده، از ميان شاعران ايراني به مولوي ارادت ويژه و فراواني داشته ؛ به طوري كه در تمام دفاتر شعري و مكتوبات فلسفي و علمي خود، چه به زبان فارسي و چه به اردو و انگليسي، از وي به نيكي تمام نام برده است. البتّه نگاه اقبال به مولوي، فقط نگاه عاطفي و شاعرانه و در خصوص بهره گيري از نمادهاي شعري و توصيفي و استعاري نيست، نگاه اقبال به مولوي، نگاه به رهبري است كه مي تواند دست انسان را بگيرد و او را به سوي نور و پاكي و تعالي راهنمايي كند؛ مولوي، شمسِ اقبال است و علاّمه، مولوي را حكيم، انساني خردمند و پيشرو و متعالي ديده و جا به جا از ديدگاه ها و اشعار وي در سخنان و مجموعه هاي شعري اش استفاده كرده است. نويسنده در اين مقاله كوشيده كه تمامي نشان هاي سطحي و نمادين و نيز نشانه هاي فكري مولوي را كه در عمق و ژرفاي آثار اقبال لاهوري ظاهر گشته واكاوي كند و با شواهد و مثال ها نشان دهد.