روان شناسي شناختي در داستان وكيل صدر جهان

بررسي اجمالي انديشه ي مولوي نشان مي دهد روان شناسي شناختي، مهم ترين لايه ازلايه هاي مثنوي معنوي است. با توجه به اين اصل، يكي از مهم ترين شناخت هاي روان شناختي انساني در همه لايه ها به ويژه معرفتي، مسئله ادراك و شناخت است. معرفت و شناخت از اصول بنيادي مكتب اسلام و از مفاهيم زير بنايي علوم جديد است كه با تمسك به آن سرگشتگي و بي سر و ساماني بشر زدوده مي شود. مقاله حاضر، نگاه معرفت شناسانه به مثنوي معنوي دارد و ماهيت ادراك و شناخت در داستان وكيل صدر جهان را طبق اصول روانشناختي مورد بررسي قرار داده است. بنابراين در بررسي داستان وكيل صدر جهان به تبين راه هاي شناخت و همچنين خطاهاي ادراكي از منظر مولوي پرداخته ست. با تعمق در مثنوي مولانا مي توان دريافت ، ضمن اين كه ديدگاه هاي مولوي فراگيرتر و نغزتر است، با تمام ظرفيت هاي نهفته، راه كارهاي كارآمد در عرصه ي روان شناسي شناحتي را نيز دارا مي باشد.