سايه انديشه هاي مولانا بر هگل

درتاريخ حيات علمي بشر، ميان انديشمندان شاخه هاي گوناگون علمي، افكاروانديشه هاي مشابهي به چشم مي خوردكه ممكن است به صورت توارديا تأثير وتأثراز همديگربه اين انديشه ها دست يافته باشند. مولوي جلال الدين بلخي ازشاعرانِ عارف قرن هفتم هجري وهگل ازفيلسوفان مطرح قرن هاي هجدهم ونوزدهم ميلادي هستندكه درآثار آن ها به نمونه هايي ازمفاهيم وانديشه هاي مشابه بر مي خوريم. دراين نوشتار، ضمن بررسي انديشه هاي مشترك اين دوشخصيت علمي، به اين نكته پرداخته شده است كه مفاهيم مشترك درآثارآن ها ازنوع توارد نيست، بلكه با توجه به قدمت زماني وشهرت جهاني مولانا، هگل دراثرآشنايي باعرفان، ازانديشه هاي عرفاني اين انديشمند ايراني، تأثير پذيرفته وآنها را با ابزار رايج روزگار خويش( فلسفه و عقل) بيان نموده است.