نگرش عرفاني – روان شناسي مولوي به غريزه جنسي

يكي از انواع غريزه، در دستگاه فكري مولوي، غريزه جنسي است. مولوي عقيده دارد كه غريزه جنسي ، عطيۀ الهي ، امري طبيعي و فطري ، مايۀ بقاي نسل آدمي و دوام اين عالم مي باشد . در نقطه مقابل ، پرستش غريزه جنسي و انغمار در لذت آن را باعثِ حجاب دل و ديده و تباهي روح و عقل مي داند. اين مقاله به واكاوي و تبيين غريزه جنسي و لذت اشباع آن، در آثار و افكار مولوي مي پردازد و نيز، سيري است در اشارات تأمّل برانگيز اين عارف بزرگ، دربارة‌ منشأ و سرچشمة غريزه جنسي، جايگاه و مرتبة غريزه جنسي، عوارض پرستش غريزه جنسي، فوايد غريزه جنسي، غريزه جنسي به عنوان يك نياز انساني و ارتباط آن با خودشكوفايي ، راه هاي رهايي از دام غريزه جنسي و توصية مولانا دربارة غريزه جنسي؛ و اين كه انسان ها بايد با پرهيز از افراط و تفريط در برخورداري از غريزه جنسي و رعايت حدّ اعتدال، آن را تصعيد ببخشند و در مجاري و كانال هاي روحاني هدايت كنند تا از لذّات ظاهري و ناپايدار، نردباني براي عروج به لذّت باطني و پايدار بسازند.