بررسي تاثير ريسك نقدشوندگي بر عملكرد شركتهاي عضو بورس اوراق بهادار تهران

يكي از معيارهاي انتخاب فرصت هاي سرمايه گذاري، عملكرد مالي شركت ها مي باشد كه تحت تاثير عوامل مختلفي قرار مي گيرد كه يكي از اين عوامل ريسك نقدشوندگي سهام است. پژوهش حاضر به بررسي رابطه ريسك نقدشوندگي سهام با عملكرد شركت در طي دوره زماني ‍‎‍‍‍1384 تا 1393 در بورس اوراق بهادار تهران مي پردازد. در اين پژوهش از معيار عدم نقدشوندگي آميهود به عنوان معيار ريسك نقدشوندگي و از شاخص Q توبين به عنوان معيار اندازه گيري عملكرد شركت استفاده شده است. بررسي رابطه بين متغيرهاي وابسته و مستقل در اين پژوهش با استفاده از مدل رگرسيوني چند متغيره و بر مبناي داده هاي تركيبي انجام شده است. نتايج پژوهش بيان مي كند كه بين ريسك نقدشوندگي سهام و عملكرد شركت رابطه معني داري وجود ندارد.

One of the criteria for selecting investment opportunities, financial performance is affected by many factors over which one of these factors is liquidity risk. This study aimed to investigate the relationship between liquidity risk with the company s performance during the period 1384 to 1393 in the Tehran Stock Exchange. The relationship between dependent and independent variables in this study using multivariate regression model based on combined data is done. Research results suggest that a significant relationship between liquidity risk and corporate performance there.