بررسي مدل‌هاي رطوبتي براي پيش‌بيني منحني مشخصه در منطقه سد سيستان

منحني مشخصه رطوبتي خاك يكي از ورودي هاي مهم بسياري از مدل هاي حركت آب و انتقال املاح و آلاينده ها در خاك مي-باشد. بنابراين پيش‌بيني منحني رطوبتي خاك از اهميت زيادي برخوردار است. در اين مطالعه به بررسي مدل‌هاي ون‌گنوختن (1980)، بروكس و كوري (1964) و كوزوكي (1994) براي برآورد منحني رطوبتي خاك پرداخته‌ مي‌شود. براي اين منظور رطوبت وزني 113 نمونه خاك سطحي (عمق 15-0 سانتي متر) اراضي سد سيستان در پتانسيل هاي ماتريك 10- ،33- ،100- ،300-، 500- و1500- كيلوپاسكال با استفاده از دستگاه صفحات فشاري در 2 تكرار اندازه گيري شد. از 2 تكرار انجام شده، تكرار با خطاي كمتر براي انجام آناليز مورد استفاده قرار گرفت. با استفاده از نرم‌افزار اكسل (2013) و با كمك Solver با هدف حداقل سازي ميانگين مربعات خطا (RMSE)، پارامترهاي مدل‌هي مذكورا تخمين زده شد. بعد از محاسبه درصد رطوبت حاصل از مدل‌ها، به مقايسه داده‌هاي رطوبتي تخمين زده شده با داده‌هاي رطوبتي اندازه‌گيري شده پرداختيم.نتايج آماري نشان داد كه هر سه مدل از دقت مشابه و به نسبت بالايي پيش‌بيني منحني رطوبتي برخوردارند. با اينحال مدل ون‌گنوختن به دليل تطابق بهتر با شكل طبيعي منحني رطوبتي، به عنوان مدل برتر انتخاب مي‌گردد.