اثر تنش شوري بر عملكرد و محتواي اسانس دانه ي شويد

شوري خاك يا آب يكي از مهم ترين تنش هاي غير زيستي به ويژه در مناطق خشك و نيمه خشك است و به شدت رشد و عملكرد گياهان را محدود مي سازد. بنابراين، شناسايي گياهان متحمل به شوري براي كاشت در اين شرايط از اهميت فراواني برخوردار مي باشد. شويد (Anethum graveolens L.) به عنوان يك سبزي معطر و گياه ادويه اي، به طور گسترده در صنايع غذايي و داروسازي مصرف مي شود. به منظور بررسي اثر تنش شوري ( صفر، 4، 8 و 12 دسي زيمنس بر متر كلريد سديم) روي عملكرد و محتوي اسانس دانه ي شويد، آزمايشي در سال 1393 در ايستگاه تحقيقاتي ساعتلو اجرا گرديد. آزمايش به صورت طرح بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار انجام شد. اثر شوري روي عملكرد دانه، درصد و عملكرد اسانس معني دار نبود. با اين حال تحت تيمار شوري، عملكرد دانه در مقايسه با تيمار شاهد به طور ميانگين 31 درصد افزايش يافت. در نتيجه، عملكرد اسانس در شوري هاي 4، 8 و 12 دسي زيمنس بر متر به ترتيب 24، 8/16 و 7/28 درصد بيش تر از تيمار شاهد بود. نتيجه گيري شده است كه گياه شويد مي تواند در شوري هاي تا 12 دسي زيمنس بر متر عملكرد مطلوبي داشته باشد.