نسبت تفكر مادام العمر و تفكر انتقادي

به اعتقاد بسياري از انديشمندان، جهان دائما در حال تغيير است. بطوريكه هراكليتوس، فيلسوف يوناني، در عصر خود گفته است كه همه چيز سيال است. عقايد، آداب، رسوم و ادراك بشر از نسلي به نسل ديگر تغيير يافته و آنچه تازگي دارد، سرعت آهنگ تغيير است. رشد سريع جمعيت يكي ديگر از مسائل اساسي است كه امروزه بسياري از كشورها با آن روبرو هستند. تقاضاي آموزش‌هاي تخصصي كه روز به روز بيشتر مي‌شود، بايد به صورت موثر و با شتاب بيشتر انجام شود تا بتواند انواع مهارت‌ها را به درجه مورد نياز جامعه گسترش دهد. چنين كاري فقط با كنار گذاشتن روش‌هاي سنتي آموزش و استفاده از وسايل جديد امكان‌پذير است. علاوه بر آن كارشناسان متوجه شده‌اند كه كشفيات و روش‌هايي كه در ده يا بيست سال قبل در سرلوحه پيشرفت‌هاي علمي قرار داشت، در بسياري از موارد كهنه و كم تاثير شده است. در قرون گذشته راه حل‌هاي قابل قبول براي مسايل اساسي زندگي به صورت ميراثي از نسل‌هاي قبل به بشر مي‌رسيد. اين نمونه بسيار محدود و قاطع بود و غالبا بدون هيچ شك و ترديدي به كار مي‌رفت. در هر دوره‌اي لباس‌هاي آماده بر پيكر بشر پوشانده مي‌شد كه كمابيش با خصوصيات اخلاقي، فكري و احساسي وي تطبيق مي‌كرد. امروز ديگر اثري از اين روش نيست. هيچ يك از مردمي كه طي قرنها با تحول تدريجي و آرام شكل گرفته‌اند، نخواهند توانست خود را با موقعيت‌هاي فردي و اجتماعي زمان ما تطبيق دهند.