تحليل گفتمان قرآن كريم بر اساس رويكرد نقش‌گرا (نمونه¬ي مورد پژوهانه: سوره¬ي تين)

تحليل گفتمان يكي از شاخه¬هاي نوپاي زبان¬شناسي غرب است كه متون ادبي و كلام را تحليل و بررسي مي¬كند و معاني پنهان شده را براي مخاطب آشكار مي¬كند. رويكرد زبان‌شناختي نقش‌گراي «مايكل هليدي» متن را در سه ساختار انديش‌گاني، متني و بينافردي مورد مطالعه و بررسي قرار مي¬دهد و باعث درك بيشتر مخاطب از متن مي¬شود. قرآن كلام وحي است و بسيار بليغ و داراي ظرايف بسياري است كه براي فهم معاني فوق بشري آن بايد كوشش فراوان داشت. در اين مقاله سعي بر اين است كه با توجه به نگره¬ي سيستمي‌نقشي هليدي، با رسم جدول و بررسي فرآيندهاي موجود در سوره نام¬برده و واژگان موجود در آيات، انسجام، تحرّك، پويايي و قطعيّت كلام به كار رفته در سوره¬ي تين مشخص شود و معاني ضمني آن آشكار شود و به فهم عميق مخاطب از آيات كمك كند و با اين نگره مشخص خواهد شد كه خداوند در انتخاب واژگان بسيار ظريف و هوشيارانه برخورد كرده است و اين باعث انسجام و تأثير عميق معاني در مخاطب شده است.