حذف در قرآن (مطالعه¬ي بلاغي در سوره‌ي يس )

قرآن كريم با شيوه¬هاي بياني زيبايش در اوج قله بلاغت و فصاحت قرار دارد، يكي از جنبه¬هاي بلاغي مشهود در كتاب آسماني، حذف مي‌باشد كه در آيات الهي؛ خواه در حرف و خواه در كلمه و يا جمله بسيار نمايان‌گر است. اين اسلوب در آفرينش زيبايي¬هاي لفظي و ظرافت¬هاي معنايي قرآن نقشي شگرف ايفا مي‌نمايد، در ترجمه اخلالي ايجاد نمي‌كند و اهداف مهمي را دنبال مي¬كند كه عبارتند از: وادار كردن مخاطب به تفكّر، رساندن معانى بسيار، مختصر و گزيده¬گويي، كوتاه¬تر شدن راه¬هاي رسيدن به فهم آيات، زدودن دلزدگي و خستگي ناشي از اطناب در كلام، تعميم و توسعه بخشيدن به مفهوم كلام، پيرايش و زيبايي¬هاي لفظي و ايجاد توازن در آيات و در نهايت، مخاطب را به فهم فراگير كه خود هدف حذف بوده رهنمون مي¬سازد. در ادبيات هر زباني بحث حذف و خلاصه¬گويي امري طبيعي بوده، ولي با توجه به تفاوت در ساختار زباني، اين مقوله نمود متفاوتي پيدا مي¬كند، به تعبيري حذفي صورت نمي¬پذيرد مگر با دليل باشد. در پژوهش حاضر، حذف در سوره‌ي يس، از ديدگاه بلاغي و ادبي، مورد نقد و بررسي قرار مي‌گيرد.