زيبايي‌شناسي اسلوب تأكيد در سوره‌هاي أنفال و مدّثّر

يكي از انواع مختلف قالب سخن در قرآن و نحوه‌ي گزينش الفاظ جهت ارائه‌ي مطلب، اسلوب تأكيد است. گستردگي كاربرد اين اسلوب و تنوّع آن از جمله اعجاز و هنرهاي زباني، بلاغي و بياني قرآن است كه با صور مختلف و در اوج شيوايي و زيبايي بيان گرديده و بنا به مقتضاي حال مخاطب امري لازم و پسنديده است. اين اسلوب با توجّه به لطايف، دقايق، ظرايف و اسرار مترتّب برآن؛ از جمله: برطرف شدن ترديد مخاطب و تأثير بيشتر كلام، جايگاه ويژه‌اي را در قرآن به خود اختصاص داده است؛ به گونه‌اي كه تبيين برخي از آيات بدون آشنايي با صور تأكيدي و تحليل آن امكان پذير نيست. از اين رو از جانب مفسّران و دانشمندان علوم قرآني نيز بسيار مورد توجّه قرار گرفته است. كثرت و تنوّع به كارگيري اين اسلوب در سوره‌هاي الأنفال و المدّثّر از جمله: تكرار، تأكيد لفظي و معنوي، اعتراض، قسم، قصر، تقديم، ضمير فصل و ... و تأثير آن در درك و فهم معناي آيات اين دو سوره چشم‌گير و درخور توجه است. در اين نوشتار سعي بر آن است كه عمق و گستردگي وجوه تأكيد آيات اين دو سوره و جلوه‌هاي زباني، بلاغي و بياني و نقش مهم و ارزنده‌ي آن را در ايضاح معني و درك صحيح مفاهيم والاي الهي و شناخت بهتر و دقيق‌تر و شرح و تفسير عميق‌تر آيات مورد بررسي قرار داده شود.