چشيدن طعم ابديت درمعماري با رويكردنمادپردازي درهنرديني

آدمي درگستره تاريخ پيدايش خويش براينكره خاكي همواره به دنبال لمس فضاي ابديت درمحيط زندگي خود بودهاست درواقع هنرديني سعي دارد تا بين فضاي بيكران ذهن انسان و عالم محسوسات پلي به پهناي ابديت و استوار بردو عامل احساس و منطق بسازد دراين ميان نمادها نقش كاتاليزوري درفرايند شكل گيري اين جهان بيني و بينش سترگ برعهده داشته اند شناخت وا رزيابي معناي مستتر درتشكيلات فضايي ونمادين جامعه ي انساني مبتني برالگوريتمي متعادل و پيچيده خواهد بود كه تاثيرات بسزايي را برثبت و استمرار كهن الگوهاي ذهني بشر مي گذارد اين نوشتار سعي دارد با بررسي اجمالي فضاهاي فرهنگ يحاكم برجامعه ي ديني و تطابق آن با شكل گيري مفاهيم نمادين منبعث شده از آن روند پيدايش و تدوين الگوهاي موثر دراين مقولات را مورد تدقيق قراردهد.