سيري در هنر فلزكاري سلجوقي

سلجوقيان در اصل از طوايف چادر نشين و صحراگرد تركمن از نواحي قرقيز در آسياي مركزي بودند كه در اوايل سده ي پنجم ه . ق با تصرف قسمت اعظمي از ماوراءالنهرحكومت خود را پايه گذاري نمودند . دوره سلجوقي از ادوار مهم تمدن اسلامي ايراني است كه در آن هنرهاي گوناگون به چنان حد تعالي و پيشرفت رسيدند كه در كمتر دوره اي از تاريخ ايران بدان حد رسيده اند . در اين دوره هنر فلزكاري ايران به حد اعلاي تكامل و پيشرفت رسيد و اشياء باقي مانده از اين دوره نشانگر اين مدعا است. در اين دوره به طبع دوره هاي قبلي از طلا و نقره به دليل منع ديني استفاده كمتري گشته است. از طلا و نقره به صورت ترصيع بر روي فلزات كم ارزش تر به مانند مفرغ و برنج استفاده شده است. هدف از انجام اين مقاله مشخص كردن نقوش مورد استفاده و فلزات استفده شده در اين دوره و نوآوريهايي است كه در مكتب خراسان و مكتب موصل به وجود آمده است. از مهم ترين مكاتب اين دوره ميتوان به مكتب خراسان و موصل اشاره كرد جز مراكز مهم هنر و صنعت دوره سلجوقيان به ويژه فلزكاري هستند. اين مقاله با روش كتابخانه اي گردآوري شده، با رويكرد تحليلي- توصيفي است به نحوي كه نقوش مورد بررسي قرار گرفته، سپس نقوش مورد تحليل و نماد شناسي قرار گرفته و هدف از ايجاد اين نقوش بيان ميشود.