بررسي نقش عملكردي و كيفيت فضايي صحن در مساجد چهارايواني ايراني

مسجد چهارايواني بهعنوان نمادي از فضاي ايراني، كاملترين الگوي مسجد در كشور ماست. عليرغم اينكه صحن طي تحولاتي كه در شكل و ساختار مساجد اسلامي رخ داده، فرم كلي خود را حفظ كردهاست، اما ميتوان تفاوتهاي بارزي در عملكرد و كيفيت فضايي آن در مساجد چهارايواني، نسبت به ساير گونهها مشاهده نمود. نوشتار حاضر سعي دارد تا ضمن بررسي و شناخت صحن در مساجد چهارايواني، ميزان تاثيرگزاري آن بر كيفيت فضايي و عملكرد مسجد را نشان دهد. روش تحقيق براساس مطالعات ميداني و كتابخانهاي بوده و اطلاعات جمعآوريشده، حاصلِ بررسي و تحليل شباهتها و تفاوتهاي صحن در انواع گونه هاي مسجد است. نتايج حاصل از تحقيق حاكي از بهبود و تقويت عملكرد و كيفيت فضايي صحن در مساجد چهارايواني نسبت به ساير گونه هاست و بر لزوم بازخواني نقش صحن در مساجد معاصر بهمنظور دستيابي به معماري انسانمدار تاكيد ميكند.