احيا و كاربرد مواد رنگزاي طبيعي در تهيه ي نقشه ي فرش

در مسير پر نقشو نگار و رنگِ فرش دستباف ايراني، واژهاي آشنا با نام هنر صنعت قابل توجه است. رنگ در نقشهي فرش ايران، فصل اشتراكي ديگر ميان هنر و صنعت و به زباني ديگر، هنر و علم بوده و با مطالعه علوم پيشرفته رنگسازي، همچنان ميتواند اين پيوند را حفظ نمايد. نقشهي فرش، به عنوان طرح عملي در اختيار بافندهي فرش قرار ميگيرد.در صورتي كه هنرمندان طراح و نقاشان فرش بخواهند طرح رنگ و نقطه شدهي خود را به صورت اثر هنري، زنده نگاه دارند، نياز به رنگي با دوام بالا و موافق با سلامت ضرورت مييابد. رنگهاي گذشته در اين هنر، با استفاده از مواد طبيعي گياهي و معدني و ساير مواد افزودني لازم همگام با طبيعت تهيه ميشدهاند و از طرفي بخش عظيمياز نقشهي فرشهاي قديم، تا به امروز سالم مانده، پس احياي اين گذشته براي فرداي هنرمندان و فرشايران مفيد خواهد بود.با نگاهي به نقاشي گل و مرغ و نگارگري ايراني، به پيشينهي درخشان رنگسازي اين سرزمين پي برده و تصوير بهتري از رنگهاي ايراني براي نسل هنري آينده ايجاد خواهد شد.در اين تحقيق فرآيند رنگسازي با سه گياه رنگزا مطالعه شده است. از روناس، اسپرك و نيل خمير رنگي تحت عنوان گياهرنگ ساخته شده و سپس در رنگ نقطهي نقشه فرش بكار گرفته شدند. خمير گياهرنگ استفاده شده بر روي كاغذنقشههاي فرش ضمن تطابق رواني نزديكتر به نخ پرز رنگي، ثبات و كيفيت رنگي مناسب، ميتواند بعنوان رنگ روحي و جسمي كه در خلاقيت تركيب رنگي طراح رنگ و نقطه و البته جذابيت و اشتياق بافنده طرح نيز تأثيرگذار باشد.