بررسي رابطه سبك‌هاي شخصيتي با تنبلي (مطالعه موردي: دانشجويان خوابگاهي دانشگاه سراسر تبريز)

در طي ساليان گذشته تنبلي به عنوان معضل و مسئله اي هميشه در جوامع مختلف وجود داشته است و ليكن در سال‌هاي اخير به طور جدي و در زمينه حل اين مسئله اقدام شده است، تنبلى به معناى تن‌پروري، بيكارگى، كاهلى و اهمال و سستى تعريف مي شود، بدين ترتيب هدف از پژوهش حاضر بررسي ارتباط سبك‌هاي شخصيتي مختلف با تنبلي در بين دانشجويان خوابگاه ولي‌عصر تبريز مي باشد، بدين منظور با استفاده از نمونه‌گيري سيستماتيك و تصادفي ساده و همچنين فرمول نمونه گيري كوكران 248 نفر نمونه از 700 نفر جامعه آماري انتخاب شد، فرضيه هاي تحقيق شامل ارتباط بين سبك‌هاي مختلف شخصيتي و همچنين سن و پايگاه اجتماعي – اقتصادي دانشجويان با تنبلي مي باشد، تجزيه‌وتحليل داده ها در نرم‌افزار spss انجام و با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي، نتايج تحقيق نشان‌دهنده ارتباط معنادار بين متغيرهاي سن، وظيفه‌شناسي، برون گرايي، سازگاري، تجربه گرايي و روان رنجوري با تنبلي مي باشد، دو متغير پايگاه اجتماعي – اقتصادي و درون گرايي رابطه معناداري با تنبلي نداشته اند. نتايج رگرسيون چند گانه بيانگر اين مي باشد كه متغيرهاي وظيفه‌شناسي، تجربه‌گرايي، سازگاري، روان رنجوري و برون گرايي در مجموع 0.58 از تغييرات متغير وابسته (تنبلي) را تبيين كرده اند، متغير وظيفه‌شناسي با ميزان تأثير 0.28- بيشترين تأثير را بر تنبلي دانشجويان داشته بدين معنا كه افراد وظيفه‌شناس به تنبلي كمتري دچار بودهاند و برعكس، متغير روان رنجوري با ميزان تأثير 0.19 كمترين تأثير را بر متغير وابسته داشته است.