خوش بيني و بهزيستي ذهني مادر كودك اتيسم

زمينه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه خوش بيني با بهزيستي ذهني مادران داراي فرزند مبتلا به اختلال طيف اتيسم شهر اصفهان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي و جامعه ي آماري پژوهش مادران داراي فرزند مبتلا به اختلال طيف اتيسم شهر اصفهان بود. جهت انجام پژوهش ابتدا 150 مادر كودك مبتلا به اختلال طيف اتيسم به صورت دردسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي بهزيستي ذهني وارويك ادينبورگ(2007) و خوش بيني (جهت گيري زندگي) شيير و كارور( 1985 )پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد خوش بيني با بهزيستي ذهني مادران داراي فرزند مبتلا به اختلال طيف اتيسم رابطه ي معنادار دارد(r=0.798,p) نتيجه گيري : به طور كلي خوش بيني با بهزيستي ذهني مادران داراي فرزند مبتلا به اتيسم شهر اصفهان رابطه ي معنادار دارد.