اثر بخشي هنر درماني با رويكرد نقاشي بر پرخاشگري كودكان مبتلا به اختلال طيف اتيسم

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش هنردرماني بر پرخاشگري كودك مبتلا به اختلال طيف اتيسم شهر اصفهان بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع تحقيق نيمه تجربي با پيش آزمون و پس آزمون بود.جامعه ي آماري پژوهش حاضر كودكان مبتلا به اختلال طيف اتيسم شهر اصفهان بود. از بين جامعه ي آماري پژوهش 200 نفر به طور تصادفي انتخاب شدند و والدين آن ها به پرسشنامه ي پرخاشگري رابطه اي و آشكار كودكان دكتر سيما شهيم (1393) با آلفاي كرونباخ آن 0/78 پاسخ دادند. از بين اين 200 نفر، 30 نفر كه پرخاشگري رابطه اي و آشكار داشتند انتخاب و به صورت گمارش تصادفي به دو گروه آزمايش 15 نفري و گواه 15 نفري تقسيم شدند. سپس بسته ي آموزشي هنردرماني با رويكرد نقاشي مارتين(2009) طي 8 جلسه ي 45 دقيقه براي گروه آزمايش اجرا شد. در پژوهش حاضر به منظور تحليل آماري از تحليل كوواريانس(به منظور كنترل نمرات پيش آزمون) استفاده شد. يافته ها: مداخله ي هنر درماني با رويكرد نقاشي توانسته است تأثير معناداري بر نمرات پرخاشگري كلي، پرخاشگري رابطه اي، پرخاشگري كلامي بيش فعال آزمودني ها در مرحله ي پس آزمون داشته باشد (P 0.05). نتيجه گيري: با توجه به نتايج و پژوهش هاي پيشين پيشنهاد مي شود هنردرماني با رويكرد نقاشي در كنار ديگر روش هاي درماني كودك مبتلا به اختلال طيف اتيسم به كار رود.