بررسي تغييرات عملكرد هيدروژل در افزايش ذخيره رطوبتي خاك در شرايط شوري مختلف

كشور ايران به دليل موقعيت جغرافيايي در يكي از مناطق خشك جهان واقع شده است. به طوري كه نوسانات بارندگي در كشور بسيار زياد و با رشد روزافزون جمعيت، توسعه شهرها و صنعت، كمبود آب يك مسأله جدي و دغدغه برنامهريزان كشور است. جذب، ذخيره و آزاد كردن آسان آب يكي از كاركردهاي اصلي خاك براي پرورش گياهان است. پليمر هاي مصنوعي آبدوست نيزمي توانند مقدار زيادي آب را جذب كنند و ادعا مي شود كه آب فراوان جذب شده قابل استفادة گياهان است . هيدروژلها قادرند تا 400 برابر وزن خود آب ذخيره نمايند، اين مواد بيبو، بيرنگ، بدون خاصيت آلايندگي در خاك، آبهاي سطحي و زيرزميني و بافتهاي گياهي ميباشند و در نهايت توسط ميكروارگانيسمها تجزيه و به تركيبات سازنده شامل آمونياك، دي اكسيدكربن و آب بدون ضايعات سمي تبديل مي شوند. در اين پژوهش قابليت دو نوع هيدروژل آكوازورب و هربوزورب و عملكرد واقعي آنها در افزايش ذخيره رطوبتي خاك در شرايط مختلف كيفيت آب مصرفي مورد آزمايش قرار گرفت. به اين منظور تيمارهاي مختلف آب مقطر، آب مورد استفاده درآبياري و عصاره اشباع استخراج شده از خاك با شوري نسبتاً بالا، با سه تكرار هيدارته شده و نسبت وزني جذب آب اندازهگيري و ثبت شد. نتايج نشان داد نسبت وزني جذب آب هيدروژل آكوازورب در تيمارهاي آب مورد استفاده در آبياري و عصاره اشباع به ترتيب 30.7و 15.3 درصد نسبت به ظرفيت جذب آب مقطر كاهش داشته است و اين نسبت براي هيدروژل هربوزورب در تيمارهاي آب مورد استفاده در آبياري و عصاره اشباع به ترتيب 26.6 و7.6 درصد نسبت به ظرفيت جذب آب مقطر كاهش داشته است.