تبيين زمينه هاي معماري دانش بنيان مبتني بر رابطه رويكرد معماري پايدار و شهر خلاق با مولفه هاي زيست فرهنگي

ExplainingThe Fields of Knowledge-Based Architecture Based On Relationship approach to sustainable architecture and creative city with Bio-Cultural Factors

در اين مقاله، سعي بر آن است تا با مرور زمينه هاي دانش بنيان در معماري، رابطه معماري پايدار و شهر خلاق با مولفه هاي زيست فرهنگي بررسي شود. رويكرد معماري پايدار از گرايش هاي نوين معماري است كه در پي سازگاري و هماهنگي با محيط پيرامون و شهر با زمينه زيستي و فرهنگي به عنوان يكي از نيازهاي اساسي بشري است. رويكرد معماري پايدار براي جلوگيري از آسيب هاي زيست محيطي و حفاظت از زيست بوم با توجه به نيازهاي نسل هاي آينده، رشد سريع شهرنشيني و جنبه هاي زيست فرهنگي در مباني معماري در دو دهه اخير گسترش يافته است. هدف اصلي پژوهش شناخت عوامل پايداري معماري و نيز نقش اين عوامل درپويايي كيفيت فضايي ساختار و شريان هاي شهر خلاق با مولفه هاي زيستي و فرهنگي منعكس در آن است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي-تحليلي است، نخست اطلاعات به صورت كتابخانه اي و اسنادي جمع آوري شده و سپس با روش تحليل محتوا به انجام مي رسد و با جدول تحليلي، چارچوب نظري پژوهش وضوح مي يابد. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه اصول رويكرد معماري پايدار و شهر خلاق به واسطه پايداري فرهنگي و زيستي با مولفه هاي زيست فرهنگي دانش محور وابسته است. پايداري محيطي شهر خلاق با سه گانه هاي انسان، معماري پايدار و مولفه هاي زيست فرهنگي همراه است واز سويي با كيفيت فضايي اكولوژيكي پايدار، مكان كنش هاي فرهنگي و اجتماعي پايدار و از سويي ديگر تعامل با زيست بوم و تكنولوژي هاي تك است.