گردشگري فرهنگي با محوريت پياده راه سازي در بافت هاي تاريخي شهر (با مقايسه تطبيقي نمونه هاي موفق اجرا شدۀ خارجي و ايراني)

With a focus on cultural tourism in the context of the historical city walk (Comparative examples of the successful implementation of foreign and Iran)

امروزه سخن از آن است كه مي توان به بافت هاي كهن شهري، انديشه اي نو را تزريق كرد، انديشه ايي كه اجازه مي دهد اشياء و چيزهاي دورو بر به زندگي شهري وارد شوند و در باز توليد فضاي شهري نقش جدي و معناداري بازي كنند و بدين ترتيب ساكن شهر را با فضاي شهري و اجزاء متشكله ي آن درگير كرده، در خاطره او جاي گرفته و او را به خاطره سازي در شهر وادارند. هويت و فرهنگ هر شهري در بافت هاي تاريخي آن وجود دارد و احياي اين بافت ها به خاطر اين دو عوامل و عوامل فراوان ديگري ضروت مطالعه در اين مورد را مهيا مي سازد .جنبش پياده راه سازي از چندين دهه ي اخير با تاكيد بر مسائل اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي به وجود آمده است و طي اين چند دهه اكثر مراكز شهر هاي بزرگ و بخش هاي تاريخي به مناطق پياده مدار تبديل شده اند. در اين مقاله با بررسي مباني نظري و استخراج ابعاد هفتگانه باززنده سازي بافت هاي تاريخي و همچنين موارد مرتبط با پياده راه و تحليل اين مباني، دياگرام ارتباطي اين ابعاد و عوامل ترسيم شده و نتيجه تاثيرات مستقيم همه موارد مرتبط با پياده راه و پياده مداري بر روي همه ابعاد باززنده سازي به دست آمده است.