تاثير فضاي سبز بر شهر وشهروندان در راستاي توسعه معماري دانش بنيان

The impact of green space in the city, citizens in the development of knowledge-based architecture

امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضاي سبز موثر در اشكال گوناگون آن قابل مقايسه نيست. شهرها به عنوان كانون هاي تمركز فعاليت و زندگي انسان ها براي اينكه بتوانند پايداري خود را تنظيم كنند چاره اي جز پذيرش ساختار و كاركردي متاثر از سيستم هاي طبيعي ندارند. در اين ميان فضاهاي سبز شهري به عنوان جزء ضروري و لايفنك پيكره يگانه شهرها مي باشد كه كمبود آنها مي توانند اختلالات جدي در حيات شهرها به وجود آورد. هدف از مقاله اين مطالب ارزيابي كيفي و تدوين نقش فضاي سبز در بهبود زندگي شهروندان و ايجاد شادي در آنهاست. نتايج پژوهش هاي شهري نشان مي دهد كه مهمترين اثر فضاي سبز در شهرها ، كاركردهاي محيط زيستي ، يا بازدهي اكولوژيكي آنهاست كه شهرها را براي زيست مساعد مي سازد و موجب ارتقاي كيفي در زندگي شهروندان مي شود . اهميت فضاهاي سبز شهري تا بدان حد است كه امروزه وجود اين كاربري به عنوان يكي از شاخص هاي توسعه يافتگي جوامع به حساب مي آيد . با گسترش شهر نشيني و رشد شتاب زده شهر ها فضاهاي شهري ماهيت و كيفيت مطلوب خود را از دست داده و شاهد كاهش حضور مردم در اين فضاها هستيم. نشاط و شادماني به عنوان يكي از احساسات ريشه اي مثبت و بسيار تأثيرگذار بر رفتار و حالات ديگر فرد، نقش تعيين كننده اي در تأمين سلامت فرد و جامعه دارد. هر چند يكي از عوامل افزايش دهنده ميزان شادماني در سطح فردي و جمعي را، بالا بردن سطح كيفيت زندگي و توسعه در ابعاد مختلف آن مي دانند، ولي اين رابطه در جهت عكس آن نيز به طور كامل مصداق دارد . شادماني به دليل اينكه همواره با خرسندي، خوش بيني و اميد و اعتماد همراه است، مي تواند به عنوان يك كاتاليزور، نقش شتاب دهنده اي در فرايند توسعه يك جامعه داشته باشد . همچنين در نقطه مقابل، نبود شادماني در يك جامعه منجر به ايجاد فضاي سرد و بسته اي خواهد شد كه قادر به تأمين حداقل انرژي عاطفي لازم براي نوآوري و پيشرفت نخواهد بود .