نقش مديريت دانش در ارتقاي بنيه دفاعي كشور با تاكيد بر مستند سازي تجربيات ساير كشورها در حوزه پدافند غيرعامل

پدافند غير عامل بستر سازي فرهنگي براي مقابله با دشمن و دفاع در مقابل هرگونه تجاوز و آماده سازي رواني جامعه براي ناكام سازي دشمن در تهاجم به كشور است. پدافند غيرعامل در واقع تعميم سياست هاي دفاعي در حوزه هاي غير نظامي با استفاده از راهكارهاي غير نظامي است، معادل فارسي كلمه پدافند غير عامل را دفاع بدون سلاح مي توان ناميد و در تعريف آن مي توان گفت: مجموعه اقداماتي كه موجب كاهش آسيب پذيري و افزايش پايداري در برابر تهديدات خارجي مي شود. در كشور ما با وجود موقعيت خاص از نظر ژئوپولوتيك، دارا بودن ثروتهاي عظيم نفت و گاز، نظام ضد استكبار و ورود به عرصه هاي فناوري نوين و تهديدات استكبار جهاني، به موضوع پدافند غير عامل توجه چنداني نشد و حتي داغ سالهاي دفاع مقدس نيز در ايجاد هوشياري لازم براي كاهش آسيب پذيري ها و توجه به محور پايداري توسعه از نظر امنيت و دفاع، نقش قابل قبولي ايفا ننمود. انسان‌هاي اوليه براي در امان ماندن از تهاجم حيوانات وحشي و ديگر دشمنان خود و همچنين براي كاستن از نگراني‌هاي خود به غارها، بالاي درختان و ديگر پناهگاه‌هاي طبيعي پناه بردند. وجود خندق در اطراف شهرها و ايجاد دروازه‌هاي مستحكم براي پيشگيري از حملات غافلگيرانه دشمن در تمام نقاط جهان امري رايج بود.