كشف و تبيين الگوي ساختاري غزل‌هاي ستايشي حافظ

به نظر مي رسد غزل‌هاي حافظ، بيش از هر شعر و ديوان ديگري مورد بررسي، تحليل و انواع نقد قرار گرفته باشند؛ اما به دليل وجود برخي ويژگي‌ها و مختصات بي بديل لفظي و معنوي در ديوان خواجه، همواره باب نقد و تحليل و تاويل به روي شعر او باز بوده و مي توان هر بار از دريچه اي نو به اشعار حافظ نگريست و محصول و يافته اي نو عرضه كرد. نگارنده مقاله حاضر، كوشيده است تا پس از بررسي و تحليل ساختارگرايانه غزل‌هاي مدحي (ستايشي) لسان الغيب، الگو و طرح كلي اين گونه از اشعار خواجه را به دست دهد. در اين روش، سه غزل با مضمون و محتواي مدح، از سه منظر زبان (لفظ)، ادبيّت (بلاغت) و مولفه‌هاي معرفتي (فكري/فلسفي) مورد مطالعه و مداقه قرار گرفته و سرانجام، نتايج آن در جدول الگوي ساختاري غزل‌هاي ستايشي ارائه گرديده است.