اژدهاكشي در حماسه‎‌هاي فارسي رامايانا

حماسة رامايانا، كهن ترين حماسة هندي است. اين منظومه توسّط والميكي، به زبان سانسكريت و در بين قرون 3-5 ق.م. سروده شده و بعدها به ‌صورت منظوم و منثور به فارسي برگردانده شده است. در اساطير با محتواي اژدهاكشي، اژدهايي كه در اصل ديو خشكسالي است بر كشور فرمان مي‌راند. در اين هنگام پهلواني ايزدي به ظهور مي‌رسد كه اژدها را به هلاكت مي‌رساند و ديگر بار، ترسالي و بركت را براي مردم به ارمغان مي‌آورد. بن‌مايه‌هاي اژدهاكشي در حماسه‌هاي فارسي رامايانا سرودة چَندَرمَن كايته، سعدالدّوله مسيح پاني‌پَتي و گِردهِرداس به وفور يافت مي‌شود كه با استناد به حماسة منثور نوشتة اَمَرسينگ، نياز به بررسي و واكاوي دارد. يافته‌هاي تحقيق حاكي است كه مترجمان حماسه‌هاي فارسي رامايانا، رام را قهرماني اژدهاكش معرفي مي‌كنند كه راوَن ديو خشكي را نابود مي‌كند. در مقام مقايسة نسخه‌هاي چهارگانة حماسه‌هاي فارسي رامايانا، مترجم حماسة منثور و مسيح پاني‌پتي، توانسته‌اند در در پردازش اين مفهوم اسطوره‌اي ،گوي سبقت را از ديگران بربايند. اين پژوهش به صورت كتابخانه‌اي انجام مي‌شود. ابتدا مقدّماتي دربارة اژدهاكشي، مطرح مي‌شود، سپس نمونه‌هاي اژدهاكشي در اساطير آريايي و ايراني، آورده مي‌شود و با همتاي هندي خود حماسة رامايانا مقايسه مي‌شود.