نگاهي به عناصر لحن ساز در شعر«موسي (ع) و شبان» از مثنوي مولانا

لحن، مهم ترين عامل فضاسازي در شعر و مهم ترين عنصر تأثيرگذار بر مخاطب شعر است. هرچه شعر متناسب با لحن مورد نظر شاعر خوانده شود، مقصود شاعر سريع تر و بهتر انتقال مي‌يابد و با مخاطب بهتر ارتباط برقرار مي‌كند. اين مقاله با روش كتابخانه‌اي به بررسي عناصر لحن ساز شعر مولانا در حكايت «موسي(ع) وشبان» مي‌پردازد. در نهايت به اين پرسش پاسخ خواهد داد كه چه زمينه‌هاي دروني و بيروني در متن و خارج از متن وجود دارد كه به خواننده كمك مي‌كند دقيقاً لحني را براي خواندن اثر انتخاب نمايد كه شاعر در نظر داشته است. شناخت اين عناصر يكي از گام‌هاي مهارت خواندن مي‌باشد و به آموزش زبان كمك مي‌نمايد. عوامل دروني و بيروني مربوط به شعر و شاعر؛ مانندِ گزينش واژگان، وزن و قافيه، سبك، درونمايه، عاطفه، عناصر زيبايي سخن، ساختارهاي نحوي، واحدهاي زبر زنجيري، شخصيت‌هاي داستان، ويژگي‌هاي اجتماعي و فرهنگي و... از جمله عوامل مهمي است كه سبب ايجاد و انتخاب لحن و آهنگ مناسب در شعر شده است.