تحليل مفهوم آزادي از منظر هگل در داستان‌هاي منتخب بهرام صادقي

مفهوم آزادي ازجمله مفاهيم مدرني است كه نويسندگان متأثر از انديشه ي متفكران مدرن، تلاش‌هاي بسياري براي ترسيم مختصات اين مفهوم در آثارشان صورت داده‌اند. بهرام صادقي ازجمله نويسندگاني است كه مفهوم آزادي و ناخشنودي هاي حاصل از عدم درك آن را در آثارش منعكس مي كند. در پژوهش حاضر تلاش شد كه نگرش صادقي درباره ي اين مفهوم موردبررسي قرار گيرد. اين پژوهش باهدف برجسته كردن مقوله ي آزادي در انديشه ي هگل و رديابي اين مفهوم در داستان هايي كه به‌صورت بالقوه يا بالفعل حاوي جنبه هايي از مفهوم آزادي هستند، صورت گرفت. روش انجام تحقيق، توصيفي- تحليلي و شيوه ي گردآوري اطلاعات، كتابخانه‌اي است. يافته هاي حاصل با توجه به مباني نظري و تحليلي انديشه ي هگل و داستان هاي صادقي بيانگر اين است كه روح حاكم بر زمانه ي صادقي روحي منفعت‌طلب است كه آرمان‌ها و فكرهاي بزرگ امكان تحقق پيدا نمي كنند. افراد يا آزادي را در معناي هگلي درك نمي كنند، يا از ادامه ي مسير بازمي‌مانند، تسليم روح زمانه ي خويش مي‌شوند و ارزش‌هاي ذهني خود را از ياد مي‌برند؛ بنابراين آزادي در جامعه ي داستاني صادقي رخ نمي دهد. هر فردي در ساحت جمعي مي‌تواند به آزادي دست يابد ولي اين امر به‌تنهايي ناممكن است. به اعتقاد هگل، آزادي واقعي فرد در صورت آزادي جامعه اتفاق مي افتد. خوشبختي، آزادي و پيشرفت زماني كه جمعي باشد رخ مي نمايد.